Gelukkig zijn

Gepubliceerd op 21 augustus 2019 13:56

Ik betrapte mezelf er wel eens op dat ik dacht: “Als ik dit heb of kan, dan pas ben ik gelukkig!”. Of: “Ik wil maar een ding voor mijn kind, en dat is dat het een gelukkig mens wordt!”. Maar is het eigenlijk wel mogelijk om altijd gelukkig te zijn?

 

Deze zomer heb ik daar veel over nagedacht. Tijdens je vakantie kom je, als het goed is, tot rust en wordt het rustiger in je hoofd, omdat je niet aan alles tegelijk hoeft te denken. Niets hoeft en bijna alles kan of mag. Daar is vakantie toch voor?

 

Over het algemeen ben ik een zeer tevreden mens. Ik heb een fijn gezin, werk waar ik veel plezier aan beleef, een dak boven mijn hoofd, ik kan eten waar ik zin in heb, een hele mooie familie en veel lieve vrienden, die me soms steunen en soms ook vertellen dat ze het niet met me eens zijn. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn en zeker om gelukkig te zijn! En toch…..

 

Deze zomer viel een van mijn “dromen” in duigen. Ik heb hard gewerkt om voor deze zomer in Frankrijk een Mindfulness training in elkaar te zetten! Ik zou Mindfulness wandelingen gaan organiseren, met halverwege een paar mooie oefeningen, in de absolute stilte van de natuur. Dit liep even anders dan ik had gedacht.

 

Begin van de zomer kreeg ik pijn bij mijn enkel. En jawel, het bleek een ontstoken achillespees te zijn. Nu ben ik meestal nogal positief ingesteld, dus ik nam aan dat het een of twee weken zou duren en dan zou ik er wel vanaf zijn. Dan kon ik alsnog die Mindfulness lessen gaan geven. Niet dus! Wat een pech…. Het ging niet over!

 

Strompelend naar het zwembad, want zwemmen ging prima! En dan strompelend weer naar mijn stoel in de schaduw. Een beetje moedeloos werd ik er wel van. Toch deed ik af en toe wel mee aan een dagje naar een stad, of toch met een lift naar boven, een berg op. Dan maar wat vaker op een terrasje gaan zitten om mijn been wat rust te gunnen. Pijn had ik toch wel, dus dat maakte eigenlijk ook niet veel uit.

 

Op het moment dat ik boven op een berg stond en voor mijn gevoel de hele wereld kon overzien, overviel mij een enorm gevoel van geluk! Ja, ik had pijn en ik kon niet gezellig met het hele gezelschap mee naar beneden wandelen of mee doen met andere activiteiten. Maar sommigen bleven gewoon gezellig bij mij, we hebben heerlijk geluncht met het mooiste uitzicht wat ik me wensen kan en daarna de lift naar beneden genomen.

 

Als ik die pech met mijn achillespees niet had gehad, had ik waarschijnlijk ook dat geluksmoment niet zo gevoeld als op dat moment. Daarbij heeft deze blessure me letterlijk en figuurlijk gedwongen om stil te staan, waardoor ik mijn eigen koers weer heb gevonden.

 

Mijn conclusie is dat “geluk” geen constante factor is in het leven. Zonder dieptepunten zijn er ook nooit hoogtepunten. “Geluk” is dat ene moment, soms groot, soms ook klein, waarin ik me perfect gelukkig voel.

 

De vakantie is weer voorbij en ik ben dankbaar voor de mooie momenten die ik gehad heb. Ik ga weer aan het werk. Ik heb er zin in!


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.